Hayat Denklemi

Yaklaşık 3 yıl önce bırakmıştım umut ekmeyi. Yıllarca uğraşıp anca fidan haline getirebildiğim umutlarım, kökünden sökülüp atıldı. Nadasa bırakmıştım kendimi onca zamandır.

Bugünlerde şöyle bir tekrar denemek istedim ama daha toprağa atmama bile izin vermedi hayat. Havada yakaladı adeta onları..

Suçu hayata atmak kolay diyeceksiniz sen de hiç mi suç yok diyeceksiniz, biliyorum. Ama izin verin açıklıyayim. Hayat benim için çevremdeki değişkenlerin toplamından ibaret bir denklem. Ve bir eylemde bulunacaksam umut ekmek gibi karşıma çok sayıda değişken çıkıyor ve yaş ilerledikçe denklemlerde, değişkenlerde hem çoğalıyor hem de zorlaşıyor. Kontrol edilemez oluyor.. Ve ben ufak olumsuzluğa tahamülü olmayan ben çok bir başarabilecekmişim gibi sanki tüm değişkenleri yönetmeye, olumlu hale getirmeye çalışıyorum. Evet, artık o zorlaştıkça benimde tecrübem artıyor ama mücadele daha zorlu bir hal alıyor. İşte hayatın suçu şurda başlıyor artık. Tam diyorum aha öyle olursa şöyle yaparım, böyle olursa şöyle yaparım derken hiç tahmin etmediğim, beklemediğim şeylerden yani değişkenlerden gol yiyorum. Ben dahil herkes de normal giden yada oluşan dolayısıyla normale göre tedbir aldığım şey ben de normal gitmiyor. Tamam adı değişken ama ama bu kadar değişkenlik de olmaz ki benimki resmen dönek ya da bukalemun gibi hareket ediyor :) Beklenmedik yerlerden süpriz goller yiyorum. Diyorum ben mi hata yapıyorum acaba hani yanlış mı düşünüyorum falan diyorum;arkadaşlarıma soruyorum sorun bende mi diye yok diyorlar. Sendeki hakaten eşek şansı diyorlar.

Sonuçta hiç beklemediğim bir şey çıkıyor karşıma döt gibi kalıyorum, bu nerden çıktı diyorum. Tahmin edemediğim, planlayamadığım zaman nasıl çıldırdığı biliyor sanki hayat. Hata nispet yaparcasına güldüğünü düşünüyorum bazen. Ama her seferinde birşeyi de ihmal ettiğini de biliyorum. Yılmadığımı, yenilgiyi kabul etmediğimi.. Görüyorsun ya döneklerden oluşan hayat denklemim, ne kadar süprizleri sevsen de, çok şey götürsen de benden, her ne kadar dayak yemiş boksöre benzetsen de beni, hala ayağa kalkabiliyorum gördüğün üzere. Ben kimseye yenilmedim, yenilmiyeceğim de..

RaistLin

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Genç Bir İş Adamına - Emre YILMAZ

Kahvaltıya misafirim vardı bu sabah :)

Bana herşey sizi hatırlatıyor :)