Satıcı Ruhum

Gerçek dost kara günde belli olur derler ya! Benim ruh, sanki benden bir parça değil düşman mübarek :) Baktı ki durum kötü "aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor. Lütfen daha sonra tekrar deneyin!" durumuna geçiyor hemen :)

Bugün de öle günlerden biri oldu. Şöyle ki; yatmayı genelde severim ama anca keyif için, ne kadar hasta olursam olayım taaa ki enerjimin son damlasına kadar ayakta kalmak için savaşırım. Çok şükür hastalık durumlarında da pek yatmadım. Ama gel gör ki ara ara çok garip bir durum oluyor. Aylarca hiçbirşeyim yokken bir anda çat diye birşey oluyor sanki. Bir tansiyonum düşüyor, bir tansiyonum düşüyor. Allah diyorum, neler oluyor? Bir enerji çekiliyor, sanki ayaklarımın altında bir delik açmışlar da hızlıca oraya akıyor ya da benzin göstergesi full'u gösterirken, bir anda depoda açılan bir delik sonucu göstergenin hızlıca bitti noktasına gider gibi :) O an sanki ruhum bedenimi bırakıp kaçıyor adeta. Vücudumun çöküşünü karşıdan seyreder gibi oluyorum. Yıllarca hiç yorulmadan taşıdığım bedenim bir ağır geliyor bana; sanki kamyonun altında kalmış gibi hissediyorum kendimi. Nasıl bir ağırlık çöküyor 61 kilo değil, sanki 200 kiloyum mübarek. Ayaklarım yokmuş gibi hisediyorum o an kendimi. Allah'tan vur-kaç gibi, kısa bir süre oluyor.. O anlarda bazen düşünüyorum; acaba hayatla vedalaşırken yaşananlar da buna yakın şeyler mi? Enerjinin, ruhun vücuttan böle akar gibi çekilmesi falan diye? Sonra "bırak saçmalayı Raist, düşün düşün boktur işin!" deyip, bir bardak tuzlu ayran içip, biraz da dinlenerek halsizliğime ve saçma düşüncelerime son veriyorum :)

RaistLin

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Genç Bir İş Adamına - Emre YILMAZ

Kahvaltıya misafirim vardı bu sabah :)

Bana herşey sizi hatırlatıyor :)