Umut

   Rafların arasında dolaşırken eski tozlu bir kitap dikkatini çekti. Üstündeki tozu hafifçe temizledikten sonra rastgele bir sayfa açtı ve gülümsedi :) Kendisine bir mesaj vardı sanki. Kocaman harflerle "Umut hep en son ölür.." yazıyordu. Cümleyi düşünürken bir vızıldama sesi işitti ve önünde, kitabın üstünde gördüğüne inanamadı. Umut kelimesinin ortasına bir ok saplanmış duruyor ve kelime kanıyordu..

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Genç Bir İş Adamına - Emre YILMAZ

Kahvaltıya misafirim vardı bu sabah :)

Bana herşey sizi hatırlatıyor :)